(1732-1809 Joseph Haydn) که سواد موسیقی

 آکادمیک نداشتند، پدرش چنگ می نواخت و

 اعضای خانواده معمولا به صورت دسته

جمعی ساز می زدند و آواز می خواندند.

 با بهبود وضعیت اقتصادی قشر متوسط،

 پیانو به عنوان سازی جدید به منازل کلیه

خانواده هایی که علایق موسیقیایی داشتند،

 وارد شد و تبدیل به منبع اصلی موسیقی در خانه ها شد.

 نوازندگان تازه کار پیانو، معمولا آثار آهنگسازان

 هم عصر خود را اجرا می نمودند. اساتید موسیقی

 معاصر، کتاب ها و متدهای مختلفی برای

هنرجویان پیانو، که تعدادشان به شدت افزایش

یافته بود تنظیم می کردند. به علاوه هر استاد،

 نمونه هایی از آثار کلاسیک را اجرا می نمود

 که کارآموزان بتوانند آنها را به عنوان الگوی

اجرایی مورد استفاده قرار دهند. بدین ترتیب

 هر نوازنده تازه کار می توانست درک کاملی

 از اجرای درست اثر در اختیار داشته باشد،

حتی اگر نمی توانست اثر مربوطه را

از ابتدا تا انتها به طور کامل اجرا نماید.

 در آن زمان بزرگترین تفریح در منازل نواختن پیانو

 به صورت دو نفره بود، بدین ترتیب که دو تن از

اعضای خانواده در مقابل یک پیانو می نشستند

 و آهنگی را می نواختند، در بسیاری از موارد

افراد دیگر فامیل با سازهای دیگر یا آواز،

 نوازندگان پیانو را همراهی می کردند.

 در این میان، والدینی که فرزندانشان استعداد

 خارق العاده ای در این زمینه از خود نشان می دادند،

 آنها را به ادامه فعالیت های موسیقی به صورت

 حرفه ای تشویق می نمودند، در موارد بسیاری

 نیز خانواده برای مهیا نمودن شرایط لازم

 جهت عملی نمودن چنین تصمیمی،

 ناچار به فداکاری و از خودگذشتگی های بسیاری می شد.

 پیشرفت تکنولوژی بتدریج پیانو را

 از بسیاری منازل دور کرد

آرتور اشنبل (Artur Schnabel) در کتاب "

زندگی من و موسیقی (My Life and Music)" تجربیات شخصی

 زندگی اش را در این زمینه، در شرایط حاکم بر

 اواخر قرن نوزدهم، به طور کامل شرح داده است.

 تا زمانی که پیشرفت تکنولوژی امکان گوش دادن به

موسیقی غیر زنده را فراهم نمود، پیانو جایگاه

 خود را در بین خانواده ها حفظ کرد. player piano

یا پیانوی اتوماتیک، اولین وسیله ای بود که در این

زمینه ساخته شد. به دنبال آن دستگاههای

گرامافون به بازار آمد و در دهه پیش از

شروع جنگ جهانی اول به شدت رواج یافت.

 پس از آن در دهه 1920 با اختراع رادیو تحول بزرگی

 در دنیای موسیقی پدیدار گشت. در دهه 1930 در

 زمان رکود اقتصادی (Great Depression)، فروش

 دستگاههای پیانو به شدت کاهش یافت و بسیاری

 از کارخانه های سازنده این ساز ورشکست شدند.

                           به هر ترتیب، تا به امروز نیز پیانو جای خود را در بسیاری

 از منازل قرن بیستم و بیست و یکم حفظ نموده است.

 پیانو هایی که امروزه خریداری می شوند در مقایسه

 با چندین دهه قبل از کیفیت بسیار بالا

تری برخوردارند و قیمتشان نیز بسیار گرانتر است.

شاید بتوان گفت امروزه نواختن پیانو مختص

 خانواده های تحصیل کرده و یا مرفه

 از طبقه متوسط اقتصادی است.

منبع : هیجان

-------------------------------------------------------

امیدوارم خوشتون اموده باشه و مفید بوده

 باشه قرررررررررررربون همتون فعلا

 بایی